Tekst Heveskes

Ieder die in Heveskes komt wordt betoverd. Door het eenzame kerkje. Door het gemis van een dorp, door de overweldigende aanwezigheid van de chemische industrie van Delfzijl. Die industrie die als een boze wolf altijd op de loer ligt om aan te vallen. Het kerkje is kwetsbaar zonder omringende huizen. Helemaal alleen moet het zich zien te rooien. De kerk van Heveskes is helemaal naakt en kaal. Toch zijn er regelmatig boze lieden die er hun gewin willen halen. Maar iedereen die wat van Heveskes wilt laat sporen na. En het kerkje laat ze zien. Kijk maar! Kijk maar goed. Denk maar niet dat je er zomaar mee weg komt! Het kerkje houdt stand. Sterk en stoer als het is. Het is een rots in de branding van een chemische zee. Een zee van geld verdienen en nog meer geld verdienen. Van werkgelegenheid en welvaart. Daarvoor zijn de bewoners van Heveskes vertrokken. Voor geld, werkgelegenheid en welvaart. Het is een vreemde tegenstelling. Misschien wacht het kerkje wel tot iedereen weer terug komt. Wellicht wacht het kerkje tot iemand het weer mogelijk maakt de klok te luiden. Kom! Kom mensen! Ik sta hier en wacht op jullie! Het hoge gras golft, de talrijke vogels moedigen aan. Niemand krijgt het kerkje klein. Maar Heveskes heeft nog niet alles gehad. Er ligt een nieuw gevaar op de loer. Een die van onder het kerkje komt. Diep in de grond waar naar geld gezocht wordt. En nog meer geld, werkgelegenheid en welvaart. De grond schudt ervan. En vloeren, muren en daken kraken. Een nieuwe beproeving voor de oude kerk. Er wordt getrokken en geduwd, opgetild en hard neer gehaald. Voegen kraken, stenen schuren langs elkaar heen. En niet alleen het kerkje trilt. Maar ook de industrie er omheen. De voortdurend grommende en suizende fabrieken krijgen ook een duw. En hikken in hun constante productie. Stalen constructies staan te waggelen op hun fundament. Betonnen kolossen grijpen zich geschrokken vast aan hun ijzeren bewapening. Nog weer verderop wonen de mensen in dorpen en steden. En ook daar is het mis. Ze worden wakker geschud in hun bed. Ze zien hun huizen scheuren. En ze kunnen niet weg. Ze blijven waar ze zijn en wachten af. Het kerkje van Heveskes is een roepende in de woestijn. Zonder stemgeluid weet het dat mensen alleen maar verder weg zullen trekken zodra ze de kans krijgen. Het begrijpt er niets van. Het licht valt er zo mooi naar binnen. De muren zijn er zo mooi en kaal. Het laat alle sporen zien. Kijk hoe sterk ik ben! Naakt en kaal! Wat willen jullie nu nog meer? Meer dan dit is er niet! Heveskes maakt grote indruk. Alsof daar al onze hoop en vrees samenkomen. Maar ook ontzag en liefde voor deze held die zo dapper stand houdt. Heveskes houdt ons een spiegel voor. En is daarmee een uitgelezen plek voor het kunstplatform A in Wonderland om neer te strijken. A in Wonderland is een collectief voor experiment en samenwerking bestaande uit vier Groningse kunstenaars: Peter Schudde, Paula Biemans, Hinnie Steenbruggen en Manja Kindt. Sinds 2013 werken zij samen aan installaties op locatie en hebben voor een aantal maanden de kerk gehuurd om er ter plekke te werken. De leden komen samen of om beurten om er dingen achter te laten. Er wordt gebouwd, getekend, gefotografeerd, gefilmd enz. Alles is mogelijk in hun experiment. Maar altijd met respect voor de plek. Zij laten er dingen achter, waar weer door de volgende die komt op gereageerd wordt. En zo wordt er gewerkt aan een installatie die in de nazomer getoond en beleefd kan worden door publiek. Dat is tijdens de open monumentendagen op 12 en 13 september. Schetsen en uitprobeersels worden gedocumenteerd. De beelden en geluiden worden op facebook gezet. Dit is het openbare kladblok van A in Wonderland: https://www.facebook.com/pages/A-in-Wonderland/453614318038303. Hier kan iedereen op de voet volgen wat A in Wonderland doet in Heveskes. Belangrijk thema voor het werken aan de installatie is de constante dreiging van aardbevingen in het gebied rond Heveskes. A in Wonderland heeft een grote behoefte om te reageren op de angst en problemen van alle Groningers. De leden van het collectief wonen alle vier in deze provincie. Zij ondervinden zelf aan den lijve de gevolgen van het drama dat in Groningen gaande is. Met Heveskes als locatie en de bevingen van Groningen als thema.



Teksten



Foto: Han Santing
Foto: Han Santing
Foto: Han Santing